Podziękowanie Za Otwartość Ludzkich Serc
Drodzy Czytelnicy Bardzo Dziękujemy Wszystkim Państwu za okazane Nam zrozumienie, pomoc. Dzięki Państwa Życzliwości możemy zrealizować Nasz pierwszy cel jakim jest wspólny wyjazd na TURNUS REHABILITACYJNY z, którego na pewno przyniesiemy olbrzymie korzyści. Będziemy na bieżąco relacjonować Nasz pobyt – Bardzo prosimy, abyście Państwo w komentarzach w Mediach Społetnosciowych podrzucali Nam interesujące Was tematy z Naszego codziennego życia oraz opinie z nim związane. Możecie Państwo, również zadawać Nam pytania, a My chętnie na nie odpowiemy w miarę możliwości. Jeszcze raz pozdrawiamy Dziękując Wszystkim Państwu za czytanie powyższego Bloga. Z niecierpliwością czekamy na Wasz odzew komentarze pytania zamieszczone na Blogu.: Serdecznie pozdrawiamy: Kasia i Sebastian.
Motywacja dla Niepełnosprawnych
To znowu My z naszą delikatną złośliwością chcielibyśmy trudny aczkolwiek ważny Naszym zdaniem temat.W poprzedni poście wspominaliśmy o wspólnym wyjściu do kina – obserwujemy, że coraz liczba Osób Niepełnosprawnych jest Aktywna Społecznie i Zawodowo.Przykładem Aktywności Zawodowej jest Mój partner Osoba poruszająca się na wózku mająca duże problemy zdrowotne: Bardzo Duże Kłopoty z Oczami. Cukrzyca Insulino zależna. Mimo tak poważnych ograniczeń pracował jako ulotkarz i później telemarketer Ja, również mimo swojej poważnej dysfunkcji zdrowotnej wynikającej z błędów w leczeniu, a także rzadkiej częstotliwości rehabilitacji poruszam się swobodnie po mieście i jestem Aktywna Społecznie. Razem z Sebastianem udzielamy się w, różnego rodzaju wspólnotach biorąc udział w spotkaniach, jeżdżąc na pielgrzymkowe wycieczki nawiązując nowe kontakty, a kto wie może z czasem przyjaźnie?Obracając się w wielu środowiskach obserwujemy ciągle zakorzenione w społeczeństwie pogląd, Osoby zNiepełnosprawnością są jego marginesem.Niestety to przeświadczenie wbijają Nam do głowy Nasi najbliżsi często nie robimy rzeczy jakie, byśmy chcieli słysząc…
Świadectwo Kasi
Weszłam do wspólnoty składając Przymierze, zobowiązałam się towarzyszyć pozostałym członkom wspólnoty w dobrych i złych chwilach. Dla mnie punktem wyjścia do złożenia Przymierza, było założenie, iż wszystko z czym się borykamy jako Osoby Niepełnosprawne jest Darem Bożym, który możemy wykorzystać, aby sprawić by naszym bliźnim żyło się troszeczkę łatwiej – w tym przypadku wszystko zależy od nas. Uczestnicząc w spotkaniu miałam okazje zobaczyć koloryt wspólnotowy począwszy od Mszy Świętej gry pielgrzymkowej jak i czas dzielenia się połączony z poczęstunkiem. Spotkanie zakończyliśmy modlitwą Różańcową. Jestem zaszczycona bardzo wdzięczna za tak ciepłe przyjęcie przez wspólnotowych przyjaciół.
” Żyjemy Poruszamy się i Jesteśmy „
Przed kilkoma dniami byliśmy na naszym pierwszym wspólnym seansie kinowym. wybór padł na film „JONY” opowiadający historie Ks. Jana Kaczkowskiego i stworzonego przez Niego Hospicjum. Film stał się dla Nas inspiracją i motywacją do dalszego działania, gdyż postać Ks. Kaczkowskiego jest dowodem na to, iż ” Moc w Słabości się Doskonali „ Zapewne wielu ludzi po obejrzeniu tego filmu przewartościowuje swoje życie, myślenie jak i czasem postępowanie. DOBRZE JEST POWSTAĆ Z NARZEKANIA DO DZIAŁANIA, ponieważ „ Bóg z Nami to kto Przeciwko Nam „ Tymi słowami tekstu Ewangelicznego my jako osoby chore, niepełnosprawne chcemy pokazać jak można żyć bez użalania się, jaka ona on nieszczęśliwi. Właśnie my teoretycznie pokrzywdzeni przez los tym samym wyróżnieni przez Boga pokazujemy, że chcemy, pragniemy żyć normalnie. Dlatego życzymy wszystkim osobą niepełnosprawnym co nie wierzą w siebie, iż ” Wystarczy, by być nic, więcej tylko, by, być nic, więcej „ Tego życzymy wszystkim od Serca…
„ Żyjemy poruszamy się i JESTEŚMY „
Z uwagi na to, że zalała nas fala Ciepła i Dobroci z Waszej strony, postanowiliśmy na początku tego postu Serdecznie Podziękować za każdy najdrobniejszy gest życzliwości. Wraz z Sebastianem wychodzimy z założenia, iż Niepełnosprawność ograniczenia z nią związane są zakodowane tylko w naszych głowach. W każdej sytuacji, okolicznościach powinno się, a nawet trzeba korzystać z życia przysłowiową „ Pełną Parą „ Zarówno w środowisku Osób Niepełnosprawnych jak i Ludzi spotykamy się z wieloma przypadkami totalnego narzekania na wszystko na przykład:- – Niewystarczającą Uwagę Poświęcaną Ich Problemom ( brak odpowiedniej rehabilitacji oraz często małe fundusze ) – Zbyt mała życzliwość kierowców Komunikacji. Nam chodzi przede wszystkim, aby pokazać to mimo trudności „ Żyjemy poruszamy się i JESTEŚMY „
O to Przymierze Pana Boga z ludzmi
O to Przymierze Pana Boga z ludźmi” Ten refren psalmu jaki jest śpiewany po pierwszym czytaniu pasowały by do tego co miało miejsce na Listopadowym spotkaniu, które odbyło się wyjątkowo w pierwszą sobotę grudnia wtedy to też rozmawiając w grupkach próbowaliśmy wskazać jaka bliska nam osoba czeka na nas w niebie? Tu na karteczkach wypisywaliśmy osoby z rodziny przyjaciół wielu świętych co już są u naszego najlepszego ojca w domu. Później odbyła się Msza Święta chwilę wcześniej była jak zawsze możliwość pojednania w sakramencie pokuty. Pod koniec Mszy każdy z nas członków wspólnoty Dominki Bis mógł dobrowolnie – bez żadnego przymusu zawrzeć przymierze wyrażając chęć bycia we wspólnocie oddając swoje serce nogi oczy kierując swoje ręce na serce nogi czy oczy po to by nieść pomoc sobie na wzajem. Po przyjęciu przymierza ze zapalonymi świeczkami podchodziliśmy do księdza przed ołtarz. W końcowej części był czas na wspólne rozmowy przy kawie…